Gradska biblioteka u Subotici bila je domaćin izložbe i predavanja pod nazivom „Bunjevački pravopis kroz vikove“, događaja koji je organizovao Bunjevački edukativni i istraživački centar „Ambrozije Šarčević“.
Povod je bio značajan iskorak za bunjevački jezik, koji je nedavno dobio sopstvenu univerzalnu decimalnu klasifikaciju, omogućavajući da knjige napisane na ovom jeziku imaju svoj broj I klasifikaciju koji je isti svugde u svetu. Ova novina je sada vidljiva i u prostorijama same biblioteke, gde su publikacije na bunjevačkom dobile izdvojeno mesto.
Bibliotekarka rukovodilac matične delatnosti Maša Mladenović ističe da interesovanje za čitanje literature na bunjevačkom jeziku nije masovno, ali da je rad istraživača u poslednjih nekoliko godina veoma intenzivan. Najveću pažnju, kako navodi, privlači periodika, jer upravo u starim listovima i časopisima stručnjaci pronalaze građu koja ranije nije bila obrađivana, čime izbegavaju da samo prepisuju već poznate izvore.
“Kada je 2021.godine doneta odluka da Bunjevački jezik postane četvrti jezik u službenoj upotrebi u gradu, ja sam dobila zadatak da sve što postoji u biblioteki moram prevesti na bunjevački. Mislila sam da je lako, ali uopšte nije bilo tako. Ja sam Bunjevka I ceo život divanim ali mi nije bio lako da prevedem. Tako da mi je rečnik bio osnovno sredstvo za rad I mi smo, Bunjevci, najzad dobilo UDK-a broj za bunjevački jezik I književnost I to broj 821.163.4 . Na Dečjem I Pozajmnom odeljenju su dve police odrđene”, obljašnjava Maša Mladenović I pozvala prisutne da pišu sto više na bunjevačkom jeziku.
Dodaje da svakodnevno stižu upiti iz Subotice, Sombora i okolnih naselja, što pokazuje da je interesovanje prisutno u celom regionu.
Izložba je, kako objašnjava dr Suzana Kujundžić Ostojić, predsednica Bunjevačkog nacionalnog saveta, organizovana povodom Dana maternjeg jezika i hronološki prikazuje dugu i složenu istoriju bunjevačkog jezika. Put je počeo od bosančice, pisma koje se koristilo još u staroj domovini, a nastavio se kroz razvoj pismenosti i književnosti, sve do prelaska na latinično pismo koje je danas u zvaničnoj upotrebi. Ona podseća da je iza ovog procesa godine rada na izdavanju knjiga, što je rezultiralo standardizacijom bunjevačkog jezika i njegovim sticanjem statusa službenog jezika, a sada i prisustvom u Gradskoj biblioteci.
Predsednica Nacionalnog saveta posebno se zahvalila roditeljima koji sa decom kod kuće govore bunjevački, naglašavajući da, iako se jezik može učiti i u školskim učionicama, najtrajnije znanje i osećaj za jezik dolaze iz porodičnog okruženja.
